i'll be there..
posted on 15 Sep 2005 00:51 by diizemb in LivingRoom. . .
วันนี้ฝนตกอิกแล้ว
ตกหนักทั้งวัน
. . .
สายฝนทีเริ่มตั้งแต่โปรยปรายลงมา
จนกระทั่งกลายเป็นสายน้ำที่เทกระหน่ำ
ทำให้อากาศที่ชื้นอยู่แล้วตั้งแต่เมื่อวาน
ค่อยๆลดอุณหภูมิลงอิกเรื่อยๆ
. . .
บรรยากาศแบบนี้นี่ล่ะมั้ง
ที่ช่างส่งผลต่ออารมณ์ของมนุษย์
ให้ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความคิดและความทรงจำภายในหัว
ที่ตกตะกอนมาเนินนาน ให้กลับฟุ้งขึ้นมาอิกครั้ง
. . .
ภาพที่ปรากฏตรงหน้า เป็นภาพยนตร์จอยักษ์
ที่ขึงภาพเคลื่อนไหว ฉายผ่านม่านสายฝนนั่น
เสียงหนักๆที่ตกกระทบลงมา ณ วัตถุบนพื้นผิวโลก
ก็ช่างเป็นเพลงบรรเลงประกอบที่ดูจะลงตัวที่สุด
. . .
หนังเรื่องนี้ ไม่มีชื่อเรื่อง
ไม่มีการตัดต่อ ไม่มีผู้กำกับ และมีผู้ชมเพียงคนเดียว
. . .
เนื้อเรื่องที่เรียงสลับไปมาอย่างสะเปะสะปะ
มีทั้งสุข เศร้า เหงา ปนกันไป
แต่ถึงอย่างนั้น
มันทำให้ผู้ชมอย่างเราเกิดรอยยิ้มได้
. . .
หรือกระทั่งในบางครั้ง
มันก็ทำให้น้ำตารินไหลออกมาได้อย่างไม่รู้ตัว
. . .
เพราะความทรงจำนั้นช่างทรงพลัง
. . .
มันไม่มีวันลบเลือนไปได้
ไม่ได้แม้แต่พยายามจะลืม
. . .
ในบางครั้งก็นึกอยากรู้
จะมีใครบ้างนะ ที่กำลังมองภาพยนตร์ชีวิต
ผ่านม่านสายฝนผืนเดียวกับฉันบ้าง
. . .
อยากรู้
ถึงแม้ว่าเธอกับฉัน
หนังมันจะต่างเรื่องกันก็ตาม
. . .
เพราะฉันเพียงอยากบอกเธอว่า
ถ้าถึงตอนไหนที่มันทำให้เธอเศร้า เหงา
ปวดร้าว หรือต้องเสียน้ำตา
อย่างน้อยเธอก็ยังมีฉันที่นั่งอยู่เป็นเพื่อน
. . .
คอยอยู่ข้างๆเธอ
. . .
ถึงแม้มือของฉัน
มันอาจจะไม่ได้ให้ความอบอุ่นกับเธอได้มากมาย
แต่ฉันก็ให้ได้ ทั้งหมดที่ฉันมี
. . .
และถ้าเมื่อใดที่เธอตั้งใจฟัง
เธออาจจะได้ยินเสียงใจฉันที่คอยกระซิบเบาๆ
.
.
.
ว่า
" .แล้วเราจะผ่านมันไปด้วยกัน. "

จิตใจอันหยาบกระด้างของผม
รู้สึกละมุน ...
#1 By fuxsuxlux on 2005-09-15 01:22