. . .
เธอ
ได้แต่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู มองผ่านช่องกระจกเล็กๆ
แล้วร้องไห้ให้สิ่งที่เห็น
. . .
ถามตัวเอง
เมื่อไหร่การร้องไห้ที่ยาวนานจะจบสิ้น
. . .
เมื่อไหร่ความคิด
และความรู้สึกที่คอยทำร้ายตัวเองจะจบลง
. . .
หรือเพียงแค่เธอหลับตาลง ?
หรือจริงๆเธอควรจะหลับตาลง ?
. . .
แต่สิ่งที่เธอทำ
ตัดสินใจที่จะทำ
คือมองดูมัน
. . .
ถึงแม้น้ำตามันจะขมและเจ็บปวด
. . .
แต่เธอคิดว่าอย่างน้อย
มันก็ทำให้ได้เข้าใจ
ว่าทุกคนย่อมจะต้องมีพื้นที่ของตัวเอง
. . .
และในที่แห่งนั้น
บางพื้นที่ก็ยินดีที่จะเปิดรับ
ถึงแม้จะมีบางพื้นที่
ที่ปิดตาย
. . .
เธอควรจะเข้าใจ
ใช่
เธอควรจะเข้าใจ
. . .
แต่แล้วสุดท้าย
ทำไมรอยยิ้มที่ตั้งใจ ถึงกลายเป็นน้ำตา ?
. . .
เธอคงลืมไป
. . .
ว่าการมองอะไรทั้งๆที่น้ำในตายังรินไหล
มันไม่ได้ทำให้มองอะไรได้ชัดเจนขึ้นเลย
. . .
หน้าประตูบานเดิม
เหตุการณ์ไม่ต่างอะไร
. . .
แต่ครั้งนี้
สิ่งที่เธอร้องไห้ให้ กลับเป็นการร้องไห้
ให้ตัวเอง
. . .
จริงๆบางที
สิ่งที่เธอควรจะเรียนรู้
.
.
.
มันอาจจะแค่การยอมรับความจริง
. . .
เธอ
ได้แต่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู มองผ่านช่องกระจกเล็กๆ
แล้วร้องไห้ให้สิ่งที่เห็น
. . .
ถามตัวเอง
เมื่อไหร่การร้องไห้ที่ยาวนานจะจบสิ้น
. . .
เมื่อไหร่ความคิด
และความรู้สึกที่คอยทำร้ายตัวเองจะจบลง
. . .
หรือเพียงแค่เธอหลับตาลง ?
หรือจริงๆเธอควรจะหลับตาลง ?
. . .
แต่สิ่งที่เธอทำ
ตัดสินใจที่จะทำ
คือมองดูมัน
. . .
ถึงแม้น้ำตามันจะขมและเจ็บปวด
. . .
แต่เธอคิดว่าอย่างน้อย
มันก็ทำให้ได้เข้าใจ
ว่าทุกคนย่อมจะต้องมีพื้นที่ของตัวเอง
. . .
และในที่แห่งนั้น
บางพื้นที่ก็ยินดีที่จะเปิดรับ
ถึงแม้จะมีบางพื้นที่
ที่ปิดตาย
. . .
เธอควรจะเข้าใจ
ใช่
เธอควรจะเข้าใจ
. . .
แต่แล้วสุดท้าย
ทำไมรอยยิ้มที่ตั้งใจ ถึงกลายเป็นน้ำตา ?
. . .
เธอคงลืมไป
. . .
ว่าการมองอะไรทั้งๆที่น้ำในตายังรินไหล
มันไม่ได้ทำให้มองอะไรได้ชัดเจนขึ้นเลย
. . .
หน้าประตูบานเดิม
เหตุการณ์ไม่ต่างอะไร
. . .
แต่ครั้งนี้
สิ่งที่เธอร้องไห้ให้ กลับเป็นการร้องไห้
ให้ตัวเอง
. . .
จริงๆบางที
สิ่งที่เธอควรจะเรียนรู้
.
.
.
มันอาจจะแค่การยอมรับความจริง
. . .
แต่เก็บเวลา..อย่าทำเลย....
ความจริง นั่นแหละที่จะทำให้เราแข็งแรงขึ้น...
ไม่รุ้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะค่ะ
แต่ ขอให้ดีขึ้น...
#1 By Tabitha Vixx on 2005-09-12 07:07