d ii z e m b e r*

ฉันเดินเคว้งคว้างท่ามกลางผู้คน




เดินไปในที่เก่าๆที่เคยไป
เพียงเพราะหวังจะเจอใครสักคนที่ฉันรู้จัก
หวังว่าจะเจอใครสักคนที่ฉันมองหา





ฉัน





เดินไป






ที่แล้ว






ที่เล่า





แต่ยิ่งเดินมากเท่าไหร่
ทั้งขาและใจก็มีแต่จะอ่อนแรง




เพราะสิ่งที่ฉันพบ
มีแต่ความเงียบเหงา ว่างเปล่า





เพียงเท่านั้น






. . .





ฉันเคยบอกน้องคนนึง
ว่าสิ่งสำคัญที่สุดของนักเดินทาง ก็คือบ้าน




ถ้าเรามีบ้าน
ไม่ว่าเราจะเดินทางไปไหน
จะไปไกลสักเท่าไหร่
ใจเราก็จะมีที่พักพิงเสมอ




และความอบอุ่นเหล่านั้น
ก็เป็นตัวผลักดันสำคัญ
ให้นักเดินทางก้าวไปข้างหน้า
ได้ไกลเท่าที่ใจต้องการ




. . .





ตอนนี้
ฉันต้องออกเดินทางอิกครั้ง




แต่คราวนี้
ฉันไม่มีบ้านอีกแล้ว




แต่คงไม่เป็นไร







.


.



เพราะฉันเอง
ก็ไม่มีหัวใจแล้วเช่นกัน